„Ludzkie krzyże”

„…Czasem nie możemy zrozumieć swojego krzyża i wtedy narzekamy na wszystko i na wszystkich, ale czy tak musi być?”

Krzyże. Są różne: drewniane, metalowe, malowane, nowe, stare, pokryte rdzą… Stoją na rozstajach dróg, wysoko na szczytach gór, wiszą w kościołach i na ścianach w naszym domu, czy miejscu pracy. Ale krzyże nosimy także głęboko w naszych sercach. I to te właśnie są najcięższe do udźwignięcia.

Od wielu już wieków pokrywa kulę ziemską ludzkie cierpienie. Ludzie umierają z głodu, wymierają z powodu epidemii, kataklizmów, klęsk żywiołowych. Ludzie śpią na ulicach wielkich miast, pogrążeni są w głębokim smutku i zwątpieniu. Spotykamy ludzi starych, samotnych w udręce dźwigających swój krzyż... Krzyże, krzyżyki mają nie tylko dorośli. Dziecko także przeżywa swoje cierpienia - niezrozumienie, dokuczanie ze strony rówieśników… Wielki Post to czas pasyjny – czas pokuty, przygotowujący do przeżycia najważniejszych dla chrześcijan, świąt wielkanocnych. Jest to dobry okres na zrobienie rachunku sumienia, zatrzymania się na chwilę, zadumy.

W trzecim dniu rekolekcji wielkopostnych tj, 6 kwietnia 2011 r. - Uczniowie ze Szkoły Podstawowej w Wiśniowej działający w kole teatralnym „Zum” pod kierunkiem mgr Marzeny Tomery wystawili spektakl pt. „Ludzkie krzyże”. Spektakl powstał w oparciu o opowiadanie ks. M. Malińskiego o tym samym tytule. Wzięło w nim udział 13 małych aktorów - uczniowie z klas III-V. Na widowni zasiadali uczniowie i pracownicy ZPO Wiśniowa. Scenografia i podkład muzyczny sprzyjały pełnemu odbiorowi sztuki.

- Spektakl „Ludzkie krzyże” – w szkolnej aranżacji - przedstawia historię uczennicy i nauczycielki, mających problemy osobiste. Żalą się nad swoim losem i Pan Bóg zezwala aniołom stróżom, aby pozwoliły im wybrać sobie inne krzyże. Myślę, że moja rola podpowie ludziom, pouczy ich, że każdy człowiek potrzebuje przyjaciela, wsparcia drugiego człowieka – to słowa Zofii Oknińskiej, uczennicy klasy V, odtwórczyni Dziecka - jednej z głównych ról.

Wymowne słowa na koniec spektaklu były puentą, nad którą każdy z nas winien się zastanowić –
Anioł: Ten krzyż, który znalazłaś, to jest twój własny krzyż. To jest ten sam, który od początku życia niesiesz na swoich ramionach. …
Dziecko: Ja pani pomogę!
Nauczycielka: Ja tobie również pomogę. Myślę, że jak sobie wspólnie pomożemy, to nasze krzyże będą lżejsze.”

Na zdjęciu od lewej: Arkadiusz Tomera, Urszula Sochacka, Patrycja Żądło, Katarzyna Dominik, Karolina Kmak, Luiza Trzepaczka, Patrycja Woś, Kamila Kus, Angelika Żądło, Arkadiusz Duda, Zofia Oknińska, Aleksandra Dudzik, Magdalena Żaba.

Tekst: MT

Wprowadził Paweł Tomera, 2011-04-18

[Powrót] [Drukuj]